Politycy PiS „mają dość tłumaczenia się z Ziobry”. Kryzys, który sami hodowali latami

W maju 2026 roku w Prawie i Sprawiedliwości narasta frustracja: politycy partii coraz częściej mówią nieoficjalnie, że „mają dość tłumaczenia się z Ziobry”. Problem w tym, że ta irytacja pojawia się dopiero teraz — gdy były minister sprawiedliwości psuje im programową ofensywę i przykrywa kampanię, a nie wtedy, gdy przez lata systemowo demolował wymiar sprawiedliwości.

Tymczasem jego spektakularny wyjazd do USA tylko pogłębił chaos w obozie prawicy. Zbigniew Ziobro ogłosił, że przebywa w Stanach Zjednoczonych, posługując się dokumentem azylowym otrzymanym na Węgrzech, a Telewizja Republika zapowiedziała, że będzie jej komentatorem politycznym w USA. Informacja ta wywołała gwałtowne podziały w PiS — część polityków ocenia ruch pozytywnie, inni widzą w nim poważne obciążenie wizerunkowe dla partii.

Wewnętrzne napięcia są dziś widoczne jak nigdy. Frakcja związana z Jarosławem Kaczyńskim broni Ziobry i uważa jego wyjazd za „dobrą decyzję”, natomiast środowisko Mateusza Morawieckiego otwarcie mówi, że temat Ziobry szkodzi partii i odciąga uwagę od kampanii. „Im mniej o jego sprawie, tym lepiej” — podkreślają politycy tej grupy.

Eksperci zwracają uwagę, że sytuacja może dodatkowo spolaryzować elektorat PiS. Twardy rdzeń wyborców może się jeszcze bardziej utwardzić, ale wśród bardziej wykształconych i umiarkowanych sympatyków partii narasta niesmak. Ucieczka byłego ministra w okolicznościach, w których prokuratura zarzuca mu m.in. kierowanie zorganizowaną grupą przestępczą, budzi pytania o odpowiedzialność i wiarygodność całego obozu.

Co więcej, część polityków PiS przyznaje, że o wyjeździe Ziobry dowiedziała się… z mediów. W partii panuje chaos informacyjny, a różne frakcje przedstawiają sprzeczne wersje dotyczące kontaktów Ziobry z Jarosławem Kaczyńskim. Jedni twierdzą, że kontaktu nie ma, inni — że rozmowy telefoniczne trwają.

Wszystko to pokazuje jedno: PiS płaci dziś polityczną cenę za lata tolerowania ministra, który był dla partii wygodny, dopóki realizował jej cele. Teraz, gdy stał się obciążeniem, politycy próbują odciąć się od problemu, który sami współtworzyli.